Clarissa Dickson Wright: A Greener Life: The Modern Country Compendium
Eliot Coleman: Four-Season Harvest: Organic Vegetables from Your Home Garden All Year Long
Sharon Harvey Rosenberg: The Frugal Duchess: How to Live Well and Save Money
Vanavond zaten N(euro)otje en Dochter zich te begillen over de meest hilarische filmpjes. En om het even in de winterse sferen te houden, hier een tip hoe NIET het bevroren slot van de auto te ontdooien:
Is de sneeuw bij jullie al weg? Hier nog niet. Er zijn nog steeds straten en parkeerplaatsen waar je je met ware doodsverachting op moet storten. De weilanden zijn nog steeds niet groen. En ondanks dat het weerbericht heel hoopvol uitsprak dat het vandaag zo'n graad of zes zou worden is het hier op 0 graden blijven hangen. Nogmaals, N(euro)otje houdt van de winter maar ze vindt het vreemd dat het stukje Nederland waar zij woont blijkbaar niet helemaal meetelt in het nationale weerbericht... Ach, het koude Noorden...
Ondanks dat alles valt het met onze gasstanden enorm mee en ziet het er naar uit dat we weliswaar niet (veel) bespaard zullen hebben ten opzichte van vorig jaar maar ook zeker niet duurder uit zullen zijn. En als we deze winter met, zoals Zuinigaan al een paar keer heel terecht opmerkte, inmiddels bijna twee maanden vorst en sneeuw, vergelijken met de vorige (kwakkel)winter, is dat geen slechte prestatie.
En zij niet alleen natuurlijk. Heel Europa is zo langzamerhand wit. En vergeleken met Oost-Europa valt het hier nog wel mee... Maar op dit moment sneeuwt het hier weer eens gigantisch. N(euro)otje zat net met een kopje thee in de hand lekker naar buiten te kijken en prees zich gelukkig dat ze vandaag vrij is. We hebben hier nog geen strooiwagen zien rijden. De doorgaande weg, die voorheen altijd al preventief gepekeld leek te worden, staat blijkbaar niet meer op het prioriteitenlijstje van gemeente en provincie. We mopperen er al weken over. Maar het is verklaarbaar, zo las N(euro)otje vanmorgen want "In de provincie Groningen is het strooizout alweer bijna op." Zuinigaan had er ook flink last van las N(euro)otje vanmorgen eveneens.
Nou ja, het is bijna voorjaar. Van de week hoorden we heel lief vogelgetjilp in de tuin. Echt zo'n voorjaarsgeluidje. Gek eigenlijk, dat je bij het horen van dat vogeltje, het is echt een bepaald vogeltje met een bepaald tjilpje, direct het voorjaar vóelt... Vooral gek, omdat het nog zo echt winter is. Maar, en dit durft ze bijna niet meer te zeggen, N(euro)otje houdt van alle seizoenen, dus ook van de winter. Een heel klein beetje dan toch...
Maar om alvast een beetje in de stemming te komen voor het volgende seizoen, een paar gezellige kwettergeluidjes (niet naar buiten kijken, dan is het effect weer weg...)
Vandaag hebben N(euro)otje, Dochter en de honden, zonder zich op de hoogte te stellen van het actuele weerbericht en daardoor totaal onwetend van het nog steeds geldende weeralarm heerlijk met de honden gewandeld. In de zo genoemde motsneeuw. Vergeleken met de min 10 van twee dagen geleden was de min 2 van vandaag best wel lekker. Hoewel de wind wel erg ijzig was. En de sneeuwjacht heeft hier en daar mooie plaatjes opgeleverd.
Toch nog even over het weer.... Maar dan zonder woorden.
Het lijkt wel of de blogjes alleen nog maar over het weer en aanverwante zaken gaan maar ja, wanneer hebben we hier ook zulk weer?
Dus daar komt er nog één!
Vanmorgen reed N(euro)otje met haar 106-je van huis weg toen ze een vreemd geluid van rechtsvoor hoorde komen. Misschien het wiellager, dacht ze nog. Maar dat is net vernieuwd. Net buiten het dorp dus maar even gestopt om te kijken, bleek de band zo goed als leeg te zijn. Gekeerd en heel voorzichtig terug naar huis gereden maar het werd al snel duidelijk dat er totaal geen lucht meer in zat en de auto aan die kant op een velg hing. Auto stilgezet, de laatste paar honderd meter naar huis gelopen, in steno de zaak aan snel wakker gemaakte Man uitgelegd en zijn auto meegenomen.
Ondanks alles was ze toch nog op tijd op haar werk waar om 10 uur de eerste sneeuwvlokken naar beneden begonnen te komen. Tegen de tijd dat het één uur was en ze weer naar huis kon lag de voorspelde 10 centimeter er al zowat. Zesendertig kilometer snelweg met maximum snelheden van 45 gereden en vervolgens van de snelweg af en de laatste 18 kilometer met maximum snelheden van 30 afgelegd. Er was geen overgang meer te zien tussen land en lucht. Alles was wit.
Het is hier een drama op de weg aan het worden. Er lag langs de snelweg al een auto in de greppel, er was voor N(euro)otje al iemand gestopt om hulp te bieden. Zelf voelde ze de auto af en toe enigszins wegglijden en ook de tankwagen waar ze op een gegeven moment achter zat bleek niet helemaal het goede spoor te kunnen houden. Wat dichter bij de bewoonde wereld slipte er bijna een lijnbus op de rotonde en zelf moest ze toch wel wat moeite doen om door de inmiddels 15 tot 20 centimeter dikke sneeuwlaag de oprit weer op te komen.
En daar stond haar eigen autootje. Met vier nieuwe bandjes. Had Vader geregeld. Bleek dat er vier verschillende op hadden gezeten met verschillende hoogtes. Ineens was de verklaring daar voor het vreemde trekkende gevoel aan de achterkant van het karretje. En Vader heeft het nog mooier geregeld: het zijn winterbandjes! Kunnen we weer eens naar Duitsland voor de boodschappen want tussen 1 november en 1 april kun je daar maar beter met winterbanden rijden. Doe je dat niet en gebeurt er wat ben je al snel (mede-)aansprakelijk. En als er niets gebeurt riskeer je een boete. Dus wij gaan in die periode niet naar de tandarts en halen ook geen buitenlandse boodschapjes. Maar nu kan het weer, dus zodra het weer het weer (wat staat dat stom maar het klopt wel) toelaat, zijn wij weer aan de andere kant van de grens te vinden!
Overigens is het wel weer een aanslag op het budget: 200 euro. Maar veiligheid voor alles.
Het woordje 'weer' komt trouwens wel vaak voor in dit blogje. Maar N(euro)otje heeft geen zin om het te veranderen. Morgen 'weer' een nieuw berichtje. Met wat minder 'weer' erin.
Vanmiddag na het werk zijn we er nog even opuit geweest om een zak kolen te halen. We hadden de kolenkachel nog beschamend weinig gebruikt dit seizoen terwijl het toch zo kostenbesparend werkt op de energierekening. Daarna nog even een paar boodschapjes gehaald omdat dat er gisteren niet meer van gekomen was.
We zijn blij dat we thuis zijn. De straten zien hier wit, het pakje sneeuw groeit gestaag aan en het is spekglad. Bij het (heel rustig) draaien om de oprit op te rijden schoof de auto volledig weg en belandden we diagonaal op de weg. Gelukkig wel net met de neus in de richting van het huis. De automobilist achter ons hield niet zo heel veel afstand dus die heeft geluk gehad. De beste man zal na het zien van onze uitglijder hopelijk wat rustiger verder zijn gereden.
Verder hebben we de werkauto van Man ook maar op de oprit gezet. Het is op dit moment zo glad, je zult het net zien, raakt er eentje in de slip, knalt -ie net tegen die auto aan. Zouden wij weer hebben.
Het carbidgeknal is hier niet van de lucht en dat zal nog wel tot diep in de nacht doorgaan. Maar het maakt weinig uit, N(euro)otje is zo moe, die slaapt vannacht vast overal doorheen.
Tot volgend jaar!
...en de vliegende start die het seizoen dit jaar gemaakt heeft lijkt wat dat betreft veelbelovend.
Zo zou het hier ergens in de middag of avond weer gaan sneeuwen maar de neerslag heeft ons vannacht al bereikt. Op dit moment ligt er een laagje van een centimeter of drie, vier. N(euro)otje heeft geluk want vrij vandaag. Dus straks weer even lekker lopen met de honden, die vinden dat zo geweldig! Nog even wat boodschapjes halen en voor de rest gaan we lekker rustig aan doen vandaag.
Vanmorgen heeft N(euro)otje heerlijk met de honden gewandeld. Op één of andere manier genieten die ook echt van dit weer. Zo van voor de houtkachel vandaan met volle vaart de sneeuw in. Of het niets is. En aangezien winterperiodes zoals deze dun gezaaid zijn de laatste decennia genieten we er maar even volop van.
Het is hier de hele dag blijven sneeuwen en het 4-centimeter-laagje van vanmorgen is aardig aangedikt. We hebben ons er een weg doorheen geploegd. En ons weer een weg teruggeploegd.
We zijn blij dat we thuis zijn maar al met al viel het wel mee. Gewoon rustig aan doen, geen paniek en vergeet vooral de koplampen én achterlichten niet schoon te vegen...
Maar het lekkerste is het natuurlijk als je er gewoon helemaal niet uit hoeft. Of alleen te voet dan. Want het kraakt zo lekker onder de schoenen.
Hoewel het gisterenmiddag om 12 uur al begon te sneeuwen en het de hele avond rustig doorgesneewd heeft ligt er hier een heel bescheiden pakje van nog geen 4 centimeter.
Op de lokale radio-omroep hoorden we echter dat het elders, niet ver hier vandaan, een stuk heftiger is en gingen we voor de kinderen even informeren op de site van het openbaar vervoer. Voor de zekerheid toch ook nog even gebeld en inderdaad, er rijden geen bussen vandaag. Zoon moet 15 kilometer naar school en Dochter 23... Die zijn dus onverwacht vrij. Hun dank is groot... ;-)
N(euro)otje zelf moet er eigenlijk nog wel uit vandaag. Eens zien of dat gaat lukken...
Zoals waarschijnlijk in heel Nederland valt ook bij ons vandaag een leuk laagje sneeuw. Niet verschrikkelijk veel maar in ieder geval genoeg om zo'n ouderwets wintergevoel te krijgen. Tot en met het komende weekend mogen we ervan genieten. En wat er dan komt zien we dan wel weer.
De winter is er bijna! Deze week gaat het vriezen en misschien zelfs een beetje sneeuwen. Volgens dit bericht kunnen de schaatsen uit het vet.
Hier in het dorp hebben we een ijsbaan dus wie weet gaat N(euro)otje volgend weekend wel proberen of ze nog achtjes kan draaien en zwaaien...
Toen wij hier kwamen was het ook een koude winter. Het was begin december en dezelfde week noteerden we nachtvorsttemperaturen van -22 graden!! De kinderen sliepen heel zielig in een paar kleine kamertjes helemaal achterin het huis waar het niet warm te krijgen was. We hebben ze daar toen weggehaald. Zoon kwam bij opa en oma op de kamer en Dochter kwam bij ons. We hebben diezelfde winter ook behoorlijk wat sneeuw gehad. Nog vóór we de fietsen van de kinderen uit de schuur hadden gehaald hadden we de slee al opgediept. Want aan die fietsen hadden we de eerste tijd helemaal niets.
Omdat we van de ene kant van het land naar de andere kant waren verhuisd, van een stad naar een dorp, van een supergeïsoleerde nieuwbouwwoning naar een tochtige enkelsteens boerderij, riepen we altijd: "Als we deze winter hebben overleefd en we kunnen nog lachen, dan redden we het hier wel!" We hébben de winter overleefd en we lachten nog toen de lente aanbrak. Maar van een strenge winterperiode worden we sindsdien altijd een beetje sentimenteel.
N(euro)otje is fan van de Buienradar. Vooral de 14-daagse weersverwachting mag zich in haar niet aflatende belangstelling verheugen.
's Zomers interesseert ze zich voor droogte of juist buien en 's winters wil ze graag weten of de voorraadkast wel vol genoeg is om ons door al die sneeuwstormen en ijzige koude heen te loodsen... ;-)
En laat het nu gebeuren dat er in de huidige 14-daagse weersverwachting sneeuwvlokjes te bewonderen zijn! Kijk, als het dan toch winter is dan moet het maar even goed. Dus vorst en sneeuw; zoiets als een paar jaar geleden toen we hier op een ochtend de deeldeuren open deden en letterlijk struikelden over een 50 centimeter hoge sneeuwmuur en de perenboom daar in al zijn glorie prachtig stond te wezen:
Tegen zo'n winter hebben we weinig bezwaren.
Afgelopen week hoorde N(euro)otje op de radio dat de herfst die dag begonnen was. Het was 1 september. Ze werd er een beetje kriegelig van want ze heeft nog geen zin in de kou en de nattigheid. En laten we daar nu net een heleboel van gekregen hebben de laatste paar dagen...
Overigens is 1 september het begin van de herfst volgens de klimatologische indeling. In 1780 werd die 'uitgevonden' en besloot men steeds drie opeenvolgende maanden één seizoen te noemen. Maar volgens de astronomische klimaatsindeling die is gebaseerd op de positie van de aarde ten opzichte van de zon beginnen de seizoenen zo rond de 21e.
Dit jaar begint de herfst dan ook pas officieel op 22 september. Om 23:18 uur om precies te zijn. Het mag duidelijk zijn: N(euro)otje hanteert liever de astronomische herfst.
We zitten dus nog even in de zomer. En laten we eerlijk zijn, zelfs wanneer de herfst volgens welke indeling dan ook toch echt begonnen is, kan het weer nog erg zomers aanvoelen. In oktober worden nog vaak genoeg temperaturen gemeten van boven de 20 graden. Dat komt omdat het weer zich geen lor aantrekt van al die indelingen.
Gelukkig maar. Want de kwakkelwinters hier duren vaak al lang genoeg...
Inmiddels begint het hier te rommelen en af en toe is er een bliksemflits te zien. Maar verder is er nog niets aan de hand. Meestal gaat noodweer ons net of op ruime afstand voorbij. We hopen dat dat vandaag ook het geval is. Ook wij zitten nou niet te wachten op enorme hagelstenen en windstoten. Zo zonde van de tuin... Maar misschien hebben we weer geluk. Alhoewel, als we de buienradar mogen geloven lijkt er dit keer geen ontkomen aan.... Een béétje onweer kan geen kwaad natuurlijk. Nog wel gezellig ook.
Gisteren weer een klein beetje geoogst. De 100-kilo-grens blijkt een erg moeilijk te nemen hindernis. We komen er slechts met kleine beetjes tegelijk. Het leuke van de mini-oogst van gisteren was wel het pond aardbeien. De planten zijn aan de volgende ronde begonnen en beginnen weer volop te produceren. De bramen zijn ook bijna goed en we moeten vooral morgen niet vergeten vlierbessen te plukken anders missen we de jamronde van dit jaar.
De patissons groeien gestaag door...
en de andijvie smaakt zoals andijvie smaken moet. Maar dat moeten jullie maar geloven...;-)
Aan boodschappen hebben we deze week nog geen dertig euro besteed. Daarvoor hebben we onder andere koffie gekocht, en kaas, thee, toiletpapier, drogisterij-artikelen, flesje wijn voor bij de barbecue, stukje vlees natuurlijk voor de niet-vegetariërs in Huize Vrek en jawel, twee bakken ijs. Een zak aardappelen bij een boer in de buurt en wat uien, de rest halen we van de eigen tuin.
Het is wat boodschappen betreft echt een goedkoop seizoen. De tuin doet het goed en levert iedere dag meer dan we met zes man op kunnen.
Vandaag een prachtige krop andijvie uit de grond getrokken. 500 gram precies. Morgen gaan de doperwten dan tocb eindelijk uit de grond. Het is tijd voor een volgend gewas. Winterprei moet er op die plaats. Gelukkig wordt het morgen (iets) minder warm, dat werkt wel prettiger. Vandaag was het veel te heet om in de volle zon in de tuin te werken. Overigens hebben we van het noodweer hier totaal niets gemerkt. We hebben alleen bewolking gehad maar het bleef droog en warm en we hebben nog tot laat in de avond gezellig zitten barbecueën. Vorige week zaterdag ging het precies hetzelfde. Terwijl sommige Nederlanders bijna wegspoelden was bij ons het tuinfeest van de kinderen in volle gang. Van wat er op deze foto's van vandaag te zien valt hebben wij echt niets gemerkt!
De buitentemperatuur is hier nu -7. En we kunnen schaatsen op het terras achter het huis. De oprit voor is gelukkig iets minder glad en de weg is goed te berijden. Aldus de cv-monteur die hier net binnenliep voor de eerste jaarlijkse controle van onze tevreden snorrende cv. Echt koud vinden we het niet, we zijn flink gehard sinds we hier wonen. In december 2000 hebben we nachttemperaturen gehad van -22! En een jaar of drie, vier geleden hadden we zomaar 50 centimeter sneeuw! Dus we kunnen wel een beetje meevoelen met de Limburgers deze week...
N(euro)otje is normaal gesproken wel een herfst- en wintermens. De enige reden dat ook zij tegenwoordig roept dat het maar snel warm water moet gaan regenen is de energierekening. Vroeger konden we nog wel eens ongegeneerd genieten van een stevig wintertje: hout/kolenkachel aan, olielampjes erbij, dikke dekens op de bank, warme choco, stukje schaatsen, zálig! Tegenwoordig denken we alleen nog maar in kilowatts en kubieke meters gas. Nee, de lol is er wel af op deze manier. Dus, (zucht...) gelukkig worden de dagen weer langer, en hopelijk wordt het snel weer wat warmer...
Maar wij hebben vanmorgen afscheid moeten nemen van onze meest geliefde fruitboom.Een prachtige grote pruimenboom die ons in sommige jaren bijna 80 kilo overheerlijke vruchten gaf. Hij heeft de storm niet overleefd. Net toen we dachten er zonder schade doorheen gekomen te zijn. Er staan gelukkig nog een paar potten jam van in de kast. N(euro)otje is er een beetje verdrietig van. Het gaat jaren duren voor je weer zo'n boom hebt met zo'n oogst. We zullen de boom deze week dan ook vol weemoed in stukjes zagen en hakken en volgende winter mooie herinneringen ophalen bij de brandende houtkachel. Met een beschuitje met jam in de hand natuurlijk. Pruimenjam.
Laatste reacties